PLAN

PLAN
Başta, en başında
–belki de hayatımın ortasında
Henüz ‘biz’ yokken, farkedemeyeceğim kadar uzakken sen
Aslında bir o kadar da yakınken
–özlemini çektiğim tek şeydin.
Gece uykularımı uzun tutarken, tek amacım gündüzü yaşamamaktı
-sensiz gündüzü..
rüyalarımda yaşıyordum seni, sonra yavaşça girdin hayatıma, tam ben sıkılmışken rüyalardan, gerçeğe yakın
-daha yakın olmak için tek ümidimdin.
Varlığın bile yetiyordu benim için, oysaki her şeyi planlamıştın sen.
Alışıyordum sana
Zaman kendını hiç bilmediğim bir pistte gösterirken, büyülenmemem elimde degildi
-dostluğuna
–farklılığına
Kaybetmek istemiyordum seni..
Diyorum ya tek ümidimdin
Yaşamın anlamı için, belkide gerçekten yaşamam için.
Bencilliğim bütün ruhumu kaplıyordu, *seni seviyorum* deyişin bütün vücudumu sarıyordu.
Fark etmemiştim ben sendim artık
-ruhum –bedenim..
Yeni başlıyordum sanki hayatıma, bütün geçmişime ihanet edercesine, yeni bir başlangıctın benim için
-sanki hiç yaşamamış gibi-
Seni hergün yeniden keşfediyordum ve tanrıya teşekkürediyordum
Yaşadığım herşey rüyalarımdaki gibiydi tek fardın gerçektin
-yani bir yalan gibi..
Oysa sen yıne planlamıştın ‘bizi’, ben kendi gerçeğimi yaşarken..
Alışmama bile izin vermemişken.
Kendi geçmişimle boğdun beni, sanki bilmiyormuşçasına
-geçmişime ihanet ettiğimi…
Şimdi sonunda biz diye bir şey yok
-yeniden.
Demem o ki sevgilim yeni bir başlangıc çizdin bana
Yine sen yokken…

sewdam
FOR geskin