bana gelememe sebebin,
gözlerinde o ışığı gördüm, küçük, umutlu ve ben olan ışığı..
Ama bununla beraber cevaplıyamıyacağım sorular içinde buldum kendimi,
hakkın olup olmadığını bilmiyorum.
Etrafım garip bir labirent, farkındayım aslında
ama değilim...
Gözlerindeki ışık sanıyorum ve kaybolmama izin veriyorum.
Yolumu bulamıyor ve bundan büyük bir zevk alıyorum.
Geçtiğim yolları farklılıklarıyla hatırlıyorum, en sonuncusu bir gardenyaydı.
Kokusu güzel üstelik bana gülümsüyorduda ama *ışık*….
Gözlerin….
Mahçup ama mutlu bir tebessümle gardenyaya veda ettim…
Sonra…
Yıllar geçti, hala aynı labirentte farklı yollar keşfediyordum, yoruldum…
Sanırım, ışığı unuttum karanlığa alıştım.
Fark ettim..
Yere yıkıldığımı hissettim,
Farklı bir yerden bakıyordum labirente,
Labirentime....
sewdam
